GönderenKonu: Perthes Hastalığı  (Okunma sayısı 330 defa)

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Çevrimdışıqldan_li

  • Yeni Üye
  • *
  • İleti: 14
  • Puan +0/-0
  • Cinsiyet: Bay
    • Ad Soyad: Akın Süzer
    • Doğum Yılınız: 1992
    • Marka: Tofaş
    • Model: Doğan Slx
    • Model Yılı: 1994
    • Yakıt Tipi: Benzin+LPG
    Perthes Hastalığı
    « : 07 Mart 2016, 01:15:12 »
    legg calvé perthes hastalığı, perthes hastalığı, lcph,

    arthur legg (1874-1939); amerikan, jacques calvé (1875-1954); fransız ve georg perthes (1869-1927); alman ortopedik cerrahlar tarafından 1900’ lü yılların başında birbirinden bağımsız ve eş zamanlı olarak tanımlanmış bir hastalıktır.

    legg calvé perthes hastalığı (lcph), femur başı epifizinin idiyopatik avasküler osteonekrozudur.

    tanı, klinik ve radyolojik bulgulara dayanır. dikkatli bir öykü ve fizik inceleme ile kuşkulanılıp radyolojik tetkik ile tanı konulabilir ve özellikle 6 yaşın altındaki hastalarda prognozu iyidir. özellikle direkt radyografinin normal olabileceği erken dönemde ve tanıdan emin olunmadığı durumlarda mrg ve sintigrafiden yararlanılabilir.

    2-12 yaş arasındaki çocukların hastalıktan etkilenebileceği bilinse de, en sık görüldüğü yaş aralığı 4-9'dur. erkek çocuklarında 4-10 kez daha fazla görülür ve çocukların %10'unda ikinci kalça da sonraki bir dönemde hastalığa maruz kalır.
    düşük doğum kilosu, düşük sosyo-ekonomik gelişim, sigara dumanına maruziyet gibi çeşitli etmenlerin varlığında lcph sıklığında artış bildirilmekle birlikte etiyolojide asıl rol oynayan femur başı epifizinde kanlanmanın azalmasıdır. kanlanmanın azalması enfeksiyon, enflamasyon, travma, trombotik hastalıklar gibi çeşitli etmenlere bağlı olabilir.
    hastaların %8-24'ünde bilateral tutulum görülür ve bilateral tutulumda her iki kalçada farklı evreler görülebilir. hastalık lokal, kendi kendine iyileşebilen bir hastalıktır. ancak tedavi edilmeyen hastaların yaklaşık yarısında artritve ciddi kemik destrüksiyonları gibi komplikasyonlar gelişebilir.

    tedavinin amacı belirtileri kontrol altına almak, femur başı deformitesini ve sekonder osteoartritgelişimini engellemektir.
    bu amaçla konservatif ve/veya cerrahi yöntemler kullanılır. cerrahi veya konservatif tedavi uygulanmadan önce kalça eklem hareket kısıtlılığı yatak istirahati, cilt traksiyonu ve fizik tedavi yöntemleriyle giderilir. ardından ortotik yaklaşımların esas alındığı konservatif tedavi veya tenotomi, vdo ( varus derotasyon osteotomisi), salter gibi tekniklerin kullanıldığı cerrahi tedavi yöntemlerinden yararlanılır.

    küçük yaş grubunda traksiyon ve kalça üzerine yük vermeme gibi yaklaşımlarla başarılı sonuçlar alınabilir. ancak özellikle altı yaşından büyük hastalarda cerrahi tedavi gerekebilir.
    prognozu etkileyen en önemli etmen femur başındaki nekrozun genişliğidir.
    femur başında geniş tutulum ve erken femur başı epifizi kapanması kötü prognoz göstergeleridir. altı yaşından daha büyük hastalarda prognoz daha kötüdür. başlangıç yaşı büyüdükçe sekel kalma riski artar.
    başlangıcın 10 yaşından sonra olduğu hastalarda erişkin dönemde osteoartrit gelişme riski yüksek iken, erken başlayanlarda bu risk düşüktür.

    genel olarak lcph'da tedavi yaklaşımları 2 temel gruba ayrılabilir. bunlar izlem ve aktif girişimler olarak tanımlanabilir.
    lcph'da yöntem; izlem veya aktif tedavi olmasından bağımsız olarak kalça hareket genişliğinin kazanılması temel hedeftir. bu amaçla yatak istirahati, anti-inflamatuar ilaçlar, cilt veya iskelet traksiyonu kullanılabilir. bu yöntemlerin başarısız olduğu durumlarda hareket genişliğinin kazanılması amacı ile abduksiyon genişliğini arttırıcı alçı uygulamaları gerekirse adduktor tenotomi ve medial kapsulotomi işlemleri uygulanabilir. aktif fizyoterapinin bu işlemler esnasında önemli yeri vardır. unutulmamalıdır ki, hastalığın aktif dönemlerinde tam kalça eklem hareket genişliğini elde etmek her zaman mümkün değildir ancak normale yakın bir hareket genişliğinin kazanılması temel hedeftir. kalça eklem hareket genişliği kazanıldıktan sonra hastaya uygulanacak tedavi metodu izlem veya aktif girişimler şeklinde değerlendirilebilir.

    aktif tedavi girişimlerini 3 temel başlık altında toplamak mümkündür. bunlar başın örtünmesini sağlamaya yönelik "containment" girişimleri, kalça eklem uyumluluğunu arttırıcı girişimler ve artrodiastazistir. lcph'da containment tedavisi klinik olarak faydası gösterilmiş ve günümüzde halen hastalığın tedavisinde önemli yer tutan yaklaşımların başında gelmektedir. containment tedavisinde temel düşünce femur başının asetabulumtarafından biyolojik olarak şekillendirilmesidir. her ne kadar kalça ekleminin anatomik özellikleri dolayısı ile sürekli olarak hastalıklı bölgenin örtünmesini sağlamak olanaksız görünmekte ise de bu düşünceye bilimsel olarak ispat edilmiş bir alternatif yaklaşım mevcut değildir. containment, ortozlarla, femoral veya asetabular osteotomiler ile sağlanabilir. bu yöntemlerin her birinin kendine ait avantajları ve problemleri mevcuttur.

    ortez tedavisi:

    vücut ağırlığını femur başından geçirmeyen uygulamalar;
    synder ford askısı
    birmingham ortezi
    sam browne ortezi
    thomas ortezi
    trilateral ortezler
    tachdjian trilateral soketli uzun yürüme ortezi
    pogo stick brace
    hacettepe tipi modifiye thomas uzun yürüme ortezi

    vücut ağırlığını femur başından geçiren ortezler;
    craig bar
    petrie alçısı
    toronto ortezi
    newington ortezi
    scottish rite ortezi

    Fzt. Akın Süzer
    « Son Düzenleme: 07 Mart 2016, 01:16:13 Gönderen: qldan_li »


    Hayatınıza hareket katıyorum...


     



    HideMyAss.com
    Otomobil Teknik Terimler Sözlüğügarantiliarabam.com.tr